استئومیلیت (عفونت مغزاستخوان ) | استخوان | درد استخوان | بیماری استخوان | مغز استخوان | پوکی استخوان | بیماری

ماه نشان
سپتامبر 21, 2019 0 Comment

 

 

توضیح مریضی

استئومیلیت عفونت استخون و مغز استخون. هر یک از استخونای بدن ممکن است درگیر شه. در کودکان استخونایی که معمولاً درگیر می شن عبارتند از استخون ران ، بزرگ نی ، استخون بازو یا ساق دست. در بزرگسالان استخونای لگن و ستون فقرات معمولاً درگیر می شن. این مریضی در هر دو جنس و همه سنین دیده می شه، ولی در کودکان در دوره رشد سریع (۱۴-۵ سال )، به خصوص در جنس مذکر شایع تره .

علایم شایع

تب. بعضی وقتا تنها علامت مریضی است .
درد، تورم ، قرمزی ، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخون گرفتار، به خصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور اون . مفاصل مجاور ناحیه گرفتار، هم ممکن است دچار قرمزی ، گرمی و تورم باشن.
در کودکانی که هنوز قادر به صحبت نیستن، وجود درد ممکن است خود رو به صورت دوری از حرکت دادن اندام فوقانی یا تحتانی ، دوری از راه رفتن ، لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغ زدن هنگام لمس یا حرکت دادن عضو گرفتار، نشون دهد.
خروج چرک از راه آبسه پوستی ، بدون تب یا درد شدید (فقط در موارد استئومیلیت طولانی )
احساس ناخوشی عمومی

علل

دلیل این مریضی بیشتر عفونت استافیلوکوکیه ولی بقیه باکتریا هم می تونن عامل اون باشن. باکتری ممکن است از منابع زیر و از راه جریان خون به استخون گسترش یابد:
شکستگی پا یا بقیه صدمات
کورک، کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی
عفونت گوش میانی پنومونی ( ذات الریه )

مریضیای ضعیف کردن کننده مقاومت بدن
رشد سریع درزمان کودکی
دیابت شیرین
کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلاً زانوی مصنوعی )
مصرف وریدی داروها

پیشگیری

اقدام فوری واسه درمان هرگونه عفونت باکتریایی جهت پیشگیری از گسترش اون به استخونا یا بقیه نواحی بدن

عواقب مورد انتظار

این مریضی معمولاً با درمان فوری و شدید قابل درمون است .

مشکلات احتمالی

آبسه سرباز کرده به بیرون از راه پوست که تا هنگام درمون استخون درگیر بهبود پیدا نمی کنه.
سفتی دائمی در مفصل مجاور (به ندرت )
شکستگی استخوانی
شل شدن وسیله ارتوپدی کاشته شده در بدن
در صورت انسداد جریان خون عضو یا قانقاریا ممکن است قطع عضو گرفتار لازم باشه.

درمان

 

اصول کلی

بررسیای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشای خون ، کشت خون واسه شناسایی باکتری عامل مریضی ، اسکن رادیونوکلئید استخون ، سی تی اسکن یا ام آرآی استخون باشه. رادیوگرافی استخون بیشتر تغییرات استخوانی رو تا ۳-۲ هفته پس از شروع عفونت نشون نمی ده.
درمان مشتمل است بر تجویز داروها، استراحت و بقیه اقدامات حمایتی
عضو گرفتار رو در سطح بدن نگه داشته یا با گذاشتن بالش زیر اون مختصری بالا نگه داشته و اون رو بی حرکت کنین. از آویزون نگه داشتن عضو گرفتار دوری کنین.
بقیه نواحی غیرمبتلای بدن رو فعال نگه دارین تا از بروز زخمای فشاری درزمان دوره طولانی استراحت در بستر به طور اجباری ، پیشگیری شه.
بستری در بیمارستان واسه جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخون و یا واسه تجویز مقدار بالای آنتی بیوتیکا (بعضی وقتا به صورت وریدی ) ممکن است ضرورت یابد.
ممکن است لازم باشه وسایل ارتوپدی قبلاً کاشته شده (مثل زانوی مصنوعی ) خارج شه (بعضی وقتا همزمان با این عمل ، تعویض وسیله قبلی با وسیله جدید قابل انجام است ).

داروها

مقدار بالای آنتی بیوتیکا. با وجود آنتی بیوتیکای قوی جدید، تجویز وریدی آنتی بیوتیکا که قدیمً یه ضرورت بود ممکن است دیگه لازم نباشه. تجویز آنتی بیوتیک چه به صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است ۱۰-۸ هفته لازم باشه.
مسکنا
مسهلا، در صورت بروز یبوست درزمان دوره طولانی استراحت در بستر

فعالیت در زمان دچار شدن به این مریضی

تا ۳-۲ هفته پس از برطرف شدن علایم در بستر استراحت کنین. پس از اون فعالیت در زمان دچار شدن به این بیماریای طبیعی خود رو به تدریج از سر بگیرین.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیس . از یه رژیم متعادل استفاده کنین. در صورت نیاز از مکملای مواد معدنی و ویتامینا استفاده کنین.

درچه شرایطی باید به دکتر مراجعه کرد؟

اگه شما یا یکی از اعضای خونواده تون دارای علایم استئومیلیت باشین.
بروز موارد زیر درزمان درمان :
تشکیل آبسه برروی استخون گرفتار یا افزایش خروج چرک از آبسه موجود
تب
درد غیرقابل کنترل
اگه دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شدین. داروهای تجویزی ممکن است با مشکلات جانبی همراه باشن.

منبع: www.irteb.com

علایم شایع

تب. بعضی وقتا تنها علامت مریضی است .
درد، تورم ، قرمزی ، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخون گرفتار، به خصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور اون . مفاصل مجاور ناحیه گرفتار، هم ممکن است دچار قرمزی ، گرمی و تورم باشن.
در کودکانی که هنوز قادر به صحبت نیستن، وجود درد ممکن است خود رو به صورت دوری از حرکت دادن اندام فوقانی یا تحتانی ، دوری از راه رفتن ، لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغ زدن هنگام لمس یا حرکت دادن عضو گرفتار، نشون دهد.
خروج چرک از راه آبسه پوستی ، بدون تب یا درد شدید (فقط در موارد استئومیلیت طولانی )
احساس ناخوشی عمومی

علل

دلیل این مریضی بیشتر عفونت استافیلوکوکیه ولی بقیه باکتریا هم می تونن عامل اون باشن. باکتری ممکن است از منابع زیر و از راه جریان خون به استخون گسترش یابد:
شکستگی پا یا بقیه صدمات
کورک، کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی
عفونت گوش میانی پنومونی ( ذات الریه )

عوامل شدید شدن کننده مریضی

مریضیای ضعیف کردن کننده مقاومت بدن
رشد سریع درزمان کودکی
دیابت شیرین
کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلاً زانوی مصنوعی )
مصرف وریدی داروها

پیشگیری

اقدام فوری واسه درمان هرگونه عفونت باکتریایی جهت پیشگیری از گسترش اون به استخونا یا بقیه نواحی بدن

عواقب مورد انتظار

این مریضی معمولاً با درمان فوری و شدید قابل درمون است .

مشکلات احتمالی

آبسه سرباز کرده به بیرون از راه پوست که تا هنگام درمون استخون درگیر بهبود پیدا نمی کنه.
سفتی دائمی در مفصل مجاور (به ندرت )
شکستگی استخوانی
شل شدن وسیله ارتوپدی کاشته شده در بدن
در صورت انسداد جریان خون عضو یا قانقاریا ممکن است قطع عضو گرفتار لازم باشه.

درمان

 

اصول کلی

بررسیای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشای خون ، کشت خون واسه شناسایی باکتری عامل مریضی ، اسکن رادیونوکلئید استخون ، سی تی اسکن یا ام آرآی استخون باشه. رادیوگرافی استخون بیشتر تغییرات استخوانی رو تا ۳-۲ هفته پس از شروع عفونت نشون نمی ده.
درمان مشتمل است بر تجویز داروها، استراحت و بقیه اقدامات حمایتی
عضو گرفتار رو در سطح بدن نگه داشته یا با گذاشتن بالش زیر اون مختصری بالا نگه داشته و اون رو بی حرکت کنین. از آویزون نگه داشتن عضو گرفتار دوری کنین.
بقیه نواحی غیرمبتلای بدن رو فعال نگه دارین تا از بروز زخمای فشاری درزمان دوره طولانی استراحت در بستر به طور اجباری ، پیشگیری شه.
بستری در بیمارستان واسه جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخون و یا واسه تجویز مقدار بالای آنتی بیوتیکا (بعضی وقتا به صورت وریدی ) ممکن است ضرورت یابد.
ممکن است لازم باشه وسایل ارتوپدی قبلاً کاشته شده (مثل زانوی مصنوعی ) خارج شه (بعضی وقتا همزمان با این عمل ، تعویض وسیله قبلی با وسیله جدید قابل انجام است ).

داروها

مقدار بالای آنتی بیوتیک ها. با وجود آنتی بیوتیکای قوی جدید، تجویز وریدی آنتی بیوتیکا که قدیمً یه ضرورت بود ممکن است دیگه لازم نباشه. تجویز آنتی بیوتیک چه به صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است ۱۰-۸ هفته لازم باشه.
مسکنا
مسهلا، در صورت بروز یبوست درزمان دوره طولانی استراحت در بستر

فعالیت در زمان دچار شدن به این مریضی

تا ۳-۲ هفته پس از برطرف شدن علایم در بستر استراحت کنین. پس از اون فعالیت در زمان دچار شدن به این بیماریای طبیعی خود رو به تدریج از سر بگیرین.

رژیم غذایی

رژیم خاصی نیاز نیس . از یه رژیم متعادل استفاده کنین. در صورت نیاز از مکملای مواد معدنی و ویتامینا استفاده کنین.

درچه شرایطی باید به دکتر مراجعه کرد؟

اگه شما یا یکی از اعضای خونواده تون دارای علایم استئومیلیت باشین.
بروز موارد زیر درزمان درمان :
تشکیل آبسه برروی استخون گرفتار یا افزایش خروج چرک از آبسه موجود
تب
درد غیرقابل کنترل
اگه دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شدین. داروهای تجویزی ممکن است با مشکلات جانبی همراه باشن.

منبع: www.irteb.com

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت