اسامی داروهایی که حافظه تان را کاهش میدهد!!! | اطلاعات دارویی

ماه نشان
سپتامبر 21, 2019 0 Comment

: اگه در حال تجربه فراموشی و یا گیجی هستین، کابینت خود رو بررسی کنین ؛ واسه یه مدت، پزشکان فراموشی و پریشونی و گیجی ذهنی رو به عنوان بخشی عادی از پیری رها کردن اما محققان الان می دونن که از دست دادن حافظه به هنگام سن بالا تر شدن، اصلا پیشگیری ناپذیر نیس.

در واقع مغز می تونه سلولای مغزی جدیدی رو رشد دهد و ارتباطات خود رو در طول زندگی عوض کنه. بیشتر مردم با بعضی از چیزایی آشنا هستن که به حافظه آسیب میزنن، از جمله الکل و مصرف مواد مخدر، سیگار کشیدن سنگین، سکته مغزی، کمبود خواب، استرس شدید، کمبود ویتامین ب ۱۲ و بیماریایی مانند مریضی فراموشی و افسردگی.اما چیزی که خیلی از مردم نمی دونن، اینه که خیلی از داروها که عموماً تجویز می شن می تونن با حافظه تداخل پیدا کنن ؛ در این مقاله از به اسامی این داروا میپردازیم و بررسی میکنیم که عموما به چه دلیل این نوع داروا تجویز میشه. واسه مطالعه اطلاعات بیشتر از داروهایی که واسه حافظه ضرر دارن در ادامه مطلب با همراه باشین.

 داروهایی که باعث کاهش حافظه می شن عبارتند از:

۱. کاهش حافظه با داروهای ضد اضطراب (بنزودیازپینا):

به چه دلیل از اونا تجویز می شه:بنزودیازپینا واسه درمان شکلای جور واجور مشکلات اضطراب، پریشونی، هذیون و اسپاسمای ماهیچه ای و جلوگیری از تشنج استفاده میشن.از اونجا که بنزودیازپینا یه اثر آروم بخش دارن، بعضی وقتا واسه درمان بی خوابی و اضطراب که می تونه افسردگی رو همراه داشته باشه، به کار می رن. 

مثال:آلپرازولام (زاناکس)، کلردیاازپوکسید (لیبیوم)، دیازپام (والیوم)،فلوئورزپام (والیوم)،لورازپام (ورسد)،میدازولام (دورال)،تمازپام (رستوریل)و تریازولام (هالسیون).

 چیجوری اونا می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

واقعا، به خاطر همین در بی هوشی استفاده میشن. وقتی که اونا به مخلوط بیهوشی اضافه می شن، بیماران با احتمال خیلی کم رفتار نامطبوع رو از یه روش به یاد میارن. میدازولام (ورسد) به طور خاص ویژگیای کاهش حافظه ای رو مشخص کرده. 

گزینه های دیگه:

بنزودیازپینا باید با احتمال خیلی کم در افراد سن بالا و فقط به مدت زمان کوتاهی تجویز می شن.

افراد سن بالا نسبت به افراد جوون تر، دیرتر این داروها رو از بدنشون دفع می کنن، پس افراد سن بالا تر رو در خطر بالاتری واسه نه فقط از دست دادن حافظه، بلکه هذیون، افتادن، شکستگی و تصادفات وسایل نقلیه قرار میده. 

اگه یکی از این قرصا رو به خاطر بی خوابی، اضطراب ناچیز و یا اضطراب می خورید، با دکتر خود و یا بقیه کارشناسان مراقبتای بهداشتی در مورد درمان مریضی خود با شکلای جور واجور دیگه داروها و درمانای دارویی صحبت کنین. مثلا اگه شما بیخوابی دارین ممکنه ملاتونین به شما کمک کنه. قبل از خوابیدن در دوزهای ۳ تا ۱۰ میلی گرم، ملاتونین می تونه به ایجاد دوباره الگوهای خواب سالم کمک کنه.

 دقت کنین که قبل از توقف یا کم شدن اندازه مصرف داروهای گیاهی، با متخصص بهداشت و درمان خود مشورت کنین.

کنار گذاشتن یهویی اونا می تونه اثرات جانبی جدی داشته باشه، پس یه متخصص سلامت همیشه باید بر این روند نظارت داشته باشه.

۲. کاهش حافظه با مصرف داروهای کاهش کلسترول (استاتینا):

به چه دلیل اونا تجویز می شن:استاتینا واسه درمان کلسترول بالا به کار می رن.

مثال:آتورواستاتین (لیپیتور)، فلوواستاتین (لسکول)،لواستاتین (مواکور)،پروستاتین (پراوچول)،رسوواستاتین (کرستور) و سیمواستاتین (زکور).

 چیجوری می تونن باعث کاهش حافظه شن:

داروهایی که سطوح کلسترول خون رو پایین می آورد ممکنه به حافظه و دیگه پروسهای ذهنی از راه کاهش سطح کلسترول آسیب برسونه. در مغز، این لیپیدها به تشکیل اتصالات بین سلولای عصبی – پیوند حافظه و یادگیری حیاتی هستن. (مغز در واقع شامل یه چهارم کلسترول بدنه)

 مطالعه ای که در ژورنال دارویی سال ۲۰۰۹ منتشر شد، نشون داد که سه نفر از چهار فرد با به کار گیری این داروها اثرات شناختی بد " شایدً یا شک نداشته باشینً در رابطه به "دارو" دارن. محققان هم اینکه به این نتیجه رسیدن که ۹۰ درصد مریضایی که مصرف استاتینا رو متوقف کردن, بهبودی در شناخت رو بعضی وقتا در عرض چند روز گزارش کردن.

در فوریه ۲۰۱۲, اداره غذا و دارو به شرکتای دارویی دستور داد تا یه برچسب اخطار جدید در مورد مشکلات حافظه احتمالی واسه تجویز استاتینا به اونا اضافه کنن.

 جایگزینا:اگه شما در میان خیلی از افراد سن بالا بدون مریضی عروق کرونری هستین که این داروها رو واسه درمان ldl بالا (" بد ") کلسترول و hdl پایین (" خوب ") مصرف می کنن, از دکتر خود و یا دیگه عرضه کننده مراقبتای بهداشتی درخواست جانشین کنین. 

۳. داروهای ضد تشنج عامل کاهش حافظه:

به چه دلیل اونا تجویز می شن:به مدت طولانی واسه درمان تشنج, این داروها واسه دردهای عصبی, مشکل دو قطبی, مشکلات خلقی و عاشقی تجویز می شن. 

مثالا:استازولامید (دیاموکس)، کاربامازپین (تگرتول)،ازوگابین (پوتیگا)، گاباپنتین (نورونتین)، لاموتریژین (لامیکتال)، لوتیراکتام (کپرا)، اگزکاربازپین (تریلپتال)، پیشگابالین (لیریکا)، روفینامید (بانزل)، توپیرامات (توپاماکس)، والپرویک اسید (دپاکوت) و زونیسامید (زونگران).

 چیجوری اونا می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

ضد تشنجا، تشنجات رو با کم شدن جریان سیگنالا در سیستم عصبی مرکزی محدود می کنن. تموم داروهایی که سیگنال دهی در cns رو کاهش میدن می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن. 

روشای جانشین:

خیلی از بیماران گرفتار به صرع خوب از فینتوئین (دیلتانین) استفاده می کنن. خیلی از بیماران گرفتار به دردهای طولانی اعصاب میفهمن که ونلافاکسین (افورکس) می تونه از درد اونا کم کنن. 

۴. داروهای ضد افسردگی از دلیلای کاهش حافظه:

به چه دلیل اونا تجویز می شن:TCA واسه افسردگی, مشکلات اضطرابی, مشکلات غذا خوردن, مشکل وسواسی – جبری, دردهای طولانی, ترک سیگار و بعضی مشکلات هورمونی مانند گرفتگی عضلات شکم شدید و گرگرفتگی ها تجویز می شن. 

مثال:آمیتریپتیلین (الویل)، کلومیفامین (آنافرانیل)، دسیپرامین (نورپرامین)، دوکسپین (سینگوان)، ایمیپرامین (توفرانیل)، نورتریپتیلین (پامولور)، پروتریپتیلین (ویواکتیل)، و تریمیپامینین (سورمونتیل).

 چیجوری می تونن موجب از دست رفتن حافظه شن:

حدود ۳۵ درصد از بزرگ سالان گرفتار به TCA , درجاتی از مشکل حافظه رو گزارش می کنن و در حدود ۵۴ درصد گزارش مشکل تمرکز دادن. بنظر میاد TCA با بستن عمل سروتونین و نور اپی نفرین دو عامل پیام آوران شیمیایی کلیدی مغز مشکلات حافظه ایجاد می کنن. 

جایگزینا:

با دکتر خود در مورد این که درمانای جانشین ممکنه خوب یا بهتر از این دارو کار کنن, صحبت کنین.

هم اینکه ممکنه بخواین اندازه دوز خود رو کم کنین (اثرات جانبی داروهای ضد افسردگی بیشتر وابسته به دوز هستن) یا به یه مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین / نوراپی نفرین معاوضه کنین.

۵. کاهش حافظه با مسکنای مخدری:

به چه دلیل اونا تجویز می شن:این داروها واسه آرامش دردهای شدید و طولانی مانند درد به وجود اومده به وسیله ورم مفاصل استفاده می شن. 

مثالا:فنتانیل (دوراگسیک)، هیدروکودون (نوروکو، ویکودین)، هیدرومورفون (دیلودید، اگزالگو)، مورفین (آسترمورف، آوینزا) و اکسید کادون (اکسیکوتین، پرکوکت). 

این داروها در شکلا و فرمای مختلفی وجود دارن، مثل قرصا, محلولا واسه تزریق, برچسبا و چیزای دیگه ای به جز اینا هستن. 

این داروها چیجوری می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

این داروها با کنترل جریان سیگنالای درد در سیستم عصبی مرکزی و با عکس العمل عاطفی فرد به درد کار می کنن. هر دوی این عوامل به وسیله پیکای مواد شیمیایی که در خیلی از جنبه های شناخت درگیر هستن، واسطه گری می شن.

پس به کار گیری این داروها می تونه با حافظه دراز مدت و کوتاه مدت، مخصوصا وقتی که به مدت زمان طولانی استفاده شه، تداخل داشته باشه. 

گزینه های جانشین:

در بیماران زیر ۵۰ سال، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) اولین درمان واسه درد هستن. بدیش اینه، درمان NSAID واسه بیماران سن بالا تر که خطر بیشتری از خونریزی معده و روده دارن، کم تر مناسبه.

تحقیقات نشون میدن که اندازه مصرف و مدت زمان درمان زیاد می شه. 

با دکتر یا دیگه ارائه دهندگان مراقبتای بهداشتی در مورد این که ترامادول، یه مسکن غیر مخدریه، ممکنه انتخابی خوب واسه شما باشه یا خیر، مشورت کنین.

من بیشتر یه دوز ۵۰ میلی گرم رو با یه قرص ۳۲۵ میلی گرم استامینوفن پیشنهاد می کنم.

در حالی که داروهای تجویزی وجود دارن که ترامادول و استامینوفن رو ترکیب می کنن، این اجناس تنها ۳۷.۵ میلی گرم ترامادول دارن، و در عمل من فهمیدم که بیماران کلا به دوزهای بالاتر نیاز دارن. 

۶. کاهش پیدا کردن حافظه با داروهای پارکینسون (آگونیست دوپامین):

به چه دلیل تجویز می شن:

این داروها واسه درمان بیماریای پارکینسون، تومور هیپوفیز مشخص و به طور زیادی، سندروم پاهای بی قرار (RLS) استفاده میشن. 

مثالا: آپومورفین (آپوکین)، پردیپزول (میراپکس) و روپینیرول (رکویپ). 

چیجوری می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

این دارو مسیرهای سیگنال دهی واسه دوپامین رو فعال می کنه و اگه در بخش سلامت نمناک گفتیم یه پیام رسان شیمیایی که در خیلی از عملکردهای مغز شامل انگیزه، تجربه لذت، کنترل موتور خوب، یادگیری و حافظه درگیره. در نتیجه، مشکلات جانبی مهمی می تونه شامل از دست دادن حافظه، گیجی، هذیون، توهم، خواب و رفتارای وسواسی اجباری مانند پرخوری و قمار باشه. 

گزینه های جانشین:

اگه شما با RLS تحت درمان هستین، از دکتر خود سوال کنین که یکی از داروهای تجویزی شما می تونه عامل اون باشه یا خیر.

مجرمان بالقوه شامل داروهای ضدتهوع و ضدتشنج، داروهای ضدروان پریشی با اثرات سمی، بعضی داروهای ضد افسردگی و بعضی داروهای سرماخوردگی و آلرژی هستن.

در این مورد، مشکلات حافظه و RLS شما – می تونن به طور بالقوه با جانشین کردن دارو خطاکار با داروی دیگه حل و فصل شه.

 

۷. داروی فشار خون (بسته کننده های بتا) از عاملان کاهش حافظه:

به چه دلیل اونا تجویز می شن:

بسته کننده های بتا، ضربان قلب و فشار خون رو کاهش میدن و ً واسه فشار خون بالا، مشکل احتقانی قلب و ریتمای قلب غیر عادی تجویز می شن. اونا هم اینکه واسه درمان درده ای قفسه سینه، میگرن، لرزها و شکلای جور واجور خاصی از آب مشکی استفاده میشن. 

مثالا:آتنولول (تنورمین)، کارودیلول (کورگ)، متپرولول (لوپرسور)، پروپرانولول (ایندرال)، سوتالول (تیموپتیک)، تیمولول (تیموپتیک) و بعضی داروهای دیگه که نام شیمیایی اونا با نام "olol" تموم میشه. 

چیجوری اونا می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:بسته کننده های بتا احتمال میره مشکلات حافظه رو با دخالت در ("بستن") عمل سیگنالای شیمیایی کلیدی در مغز، از جمله نور اپی نفرین و آدرنالین، بسازن. 

گزینه های جانشین:

واسه افراد سن بالا، بسته کننده های کانال کلسیم بنزوتیازپین، نوع دیگری از داروهای فشار خون، بیشتر ایمن تر و مفیدتر از بسته کننده های بتا هستش. اگه بسته کننده بتا واسه درمان گلوکوم استفاده میشن، پیشنهاد می کنم که با مراقبتای بهداشتی خود در مورد استفاده بالقوه از یه بازدارنده آنیدراز مانند دورزولامی (تروسپات) صحبت کنین. 

۸. کاهش حافظه با مصرف خواب آورها (داروی آرامش دهنده خوابی غیر بنزودیازپین):

به چه دلیل اونا تجویز می شن:

بعضی وقتا داروهایی "Z" نامیده می شن، این داروها واسه درمان بی خوابی و مشکلات خواب به کار می رن. اونا واسه اضطراب ملایم هم تجویز می شن. 

مثالا: اسزوپیکلون (لونستا)، زالپلون (سوناتا) و زولپیدم (آمبین). 

چیجوری می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

با اینکه اینا از بنزودیازپینا جدا هستن، اما در خیلی از مسیرهای مغزی و پیام رسانی شیمیایی عمل میکنن، و اثرات جانبی مشابهی و مشکلات با اعتیاد و انصراف رو ایجاد می کنن. 

داروهای "Z" هم می تونن دچار فراموشی شن و بعضی وقتا باعث رفتارای خطرناک یا عجیب مثل پخت غذا یا رانندگی با خودرو می شن – بدون هیچ خاطره ای از اتفاقی که روی بیدار شدن اتفاق میفته.

 گزینه های جانشین:

درمانای دارویی و غیر دارویی جایگزینی واسه بیخوابی و اضطراب هست، پس با متخصص بهداشت و درمان خود در مورد گزینه ها صحبت کنین. ملاتونین، در دوزهای ۳ تا ۱۰ میلی گرم قبل از خواب، مثلا، بعضی وقتا به ایجاد دوباره الگوهای خواب سالم کمک می کنه. 

قبل از توقف یا کاهش مقدار این خواب آورها با دکتر خود صحبت کنین. کنار گذاشتن یهویی اون می تونه موجب اثرات جانبی جدی شه، پس یه متخصص سلامت همیشه باید بر این روند نظارت داشته باشه. 

۹. داروی بی اختیاری ادرار (آنتی کولینرژیک) دلیل کاهش حافظه:

به چه دلیل این داروها تجویز می شن:

این داروهای معرفی شده در بخش سلامت نمناک واسه آرامش علائم مثانه بیش فعال و بی اختیاری فوری، تمایل به ادرار کردن یهویی و قوی که بیشتر به دستشویی نمی رن، استفاده می شه.

 مثالا: داریفناسین (انابلکس)، اکسیبوتینین (دیتراپن XL، ژلنیک، اکسیترول)، سولیفناسین (وسیکر)، تولترودین (دترول) و تروسپیم (سانکتورا).

 اجناس دیگه اکسیبوتینین به نام اکسیترول واسه زنان به فروش می رسه. 

چیجوری می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

این داروها عمل استیل کولین، یه پیام شیمیایی رو می بندن که واسطه تموم شکلای جور واجور عملکردهای بدنه.

در مثانه، آنتی کولینرژیک از انقباضات غیر ارادی ماهیچه که جریان ادرار رو کنترل می کنه جلوگیری می کنه. در مغز، اونا فعالیت رو در حافظه و مراکز یادگیری کنترل می کنن. خطر کاهش حافظه وقتی زیاد می شه که داروها واسه بیشتر از مدت کوتاهی مصرف شن و یا با داروهای آنتی کولینرژیک دیگه مورد استفاده قرار گیرند. 

مثلا، مطالعه ای که در سال ۲۰۰۶ روی اکسیبوتینین ER انجام شد، عوارضی رو روی حافظه نشون داد که اثر اون بر حافظه تا حدود ۱۰ سال پیری شناختی قابل مقایسه س. (یعنی، همونطور که نویسنده میگه:" ما این افراد رو از دید کارکرد رو مانند افراد ۶۷ ساله رو به ۷۷ ساله تغییر دادیم."

 افراد سن و سال دار مخصوصا در برابر بقیه اثرات مضر مواد آنتی کولینرژیک از جمله یبوست (که به نوبه خود می تونه موجب بی اختیاری ادراری)، تاری دید، سرگیجه، اضطراب، افسردگی و توهم می شن، ضعیف هستن.

 گزینه های جانشین:

به عنوان اولین قدم، مهمه که مطمئن شین به درستی مشکلتون تشخیص داده شده.

با دکتر خود چک کنین تا ببینین علائم بی اختیاری ادراری ممکنه از وضعیت دیگری (مانند عفونت مثانه و یا شکل دیگری از بی اختیاری) یا دارویی (مانند دارو فشار خون، ادرار اور و یا انقباض عضلانی) ریشه داشته باشه یاخیر . 

وقتی که اینا کنترل می شن، پیشنهاد می شه که بعضی تغییرات سبک زندگی ساده رو انجام بدین، مثل کاهش مصرف کافئین ها و مشروبات الکلی، نوشیدن کم تر قبل از خواب و انجام تمرینات کگل واسه تقویت عضلات لگن که به دفع ادرار تحتِ کنترل کمک می کنن.

 اگه این کارا جواب نداد و تاثیری نداشت، تلاش کنین پوشک، پدهای بزرگ سال یا چیزای دیگه ای به جز اینا رو امتحان کنین، که می تونه از هر جایی خریداری شه. اونا می تونن خیلی راحت در لباسای روزمره تون جای شن و ً خطر حوادث شرم آور رو از بین ببرن..

 از داروساز سوال کنین:

اطلاعات موجود نوشته شده. هدف از این کار کمک به افراد و خونواده هاییه که از این داروها استفاده می کنن و هم اینکه اطلاع به پزشکانه. هر گونه مشاوره یا اطلاعات ارائه شده نباید به جای مشورت شخصی با متخصص پزشکی آموزش دیده دنبال شه. 

۱۰. کاهش حافظه با آنتی هیستامین (نسل اول):

به چه دلیل اونا تجویز می شن:

این داروها واسه آرامش یا جلوگیری از علائم آلرژی یا سرماخوردگی استفاده می شن.

هم اینکه از آنتی هیستامین ها هم واسه جلوگیری از مریضی حرکتی, تهوع, استفراغ و سرگیجه استفاده می شه. 

مثالا:

برومفنیرامین (دی متیان)، کاربینوکسیامین (کلستین)، کلرپینیرامین (کلر – تریمتون)، کلمستین (توست)، دیفن هیدرامین (بنادریل) و هیدروکسی ایزین (ویستاریل). 

چیجوری می تونن باعث از دست رفتن حافظه شن:

این داروها (تجویزی و غیر تجویزی) فعالیت استیل کولین رو کنترل می کنن, یه فرستاده شیمیایی که واسطه طیف بزرگی از وظایف در بدنه. در مغز, اونا فعالیت در حافظه و مراکز یادگیری رو کنترل می کنن، که ممکنه منتهی به از دست دادن حافظه شه.